Breaking

Post Top Ad

Friday, April 10, 2026

රස්නය ප්‍රශ්නයක් වී සිරුරට ගිනි තියාගෙන මියයයි

 දරාගත නොහැකි වූ දැඩි උෂ්ණත්වය සහ විදුලි පංකාවක සුළඟ පිළිබඳ ඇති වූ සුළු මතභේදයක් අවසානයේ මවකගේ ජීවිතයක් අහිමි කරනු ඇතැයි කිසිවෙකුත් සිතන්නට නැතිව තිබුණි.


වත්තල, ඔලියමුල්ල ප්‍රදේශයේ කුලී නිවසක ජීවත් වූ 34 හැවිරිදි නිශාන්ති රුවනි, ක්ෂණික කෝපයක් දුරදිග යාමේ අවාසනාවන්ත ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සිය සිරුරට ගිනි තබාගෙන ජීවිතය අවසන් කරගෙන තිබේ. දරුවන් දෙදෙනෙකුගේ මවක වූ ඇය, සැමියා සහ නැන්දණිය සමඟ ගත කළ ජීවිතය එක් මොහොතකින් මෙවැනි ඛේදවාචකයකින් නිමාවට පත්ව ඇත.


සිද්ධිය සිදු වූ රාත්‍රියේ, නිශාන්තිගේ වැඩිමහල් දියණිය සිය මිත්තණිය සමඟ එම කාමරයේ නින්දට ගොස් තිබුණි. එම අවස්ථාවේ පවතින දැඩි රස්නය අතර, විදුලි පංකාව සම්පූර්ණයෙන්ම තමන් වෙත හරවාගෙන නිදා සිටින මිත්තණිය දැකීමෙන් නිශාන්ති කණගාටුවට පත්ව ඇත. දහදියෙන් පෙඟී අපහසුවෙන් සිටින තම කුඩා දියණිය වෙතද සුළඟ ලැබෙන පරිදි පංකාව හරවා දෙන ලෙස ඇය සැමියාගෙන් ඉල්ලා තිබුණි.


කෙසේ වෙතත්, ඇගේ එම ඉල්ලීම පිළිබඳව සැමියාගෙන් ලැබුණු ප්‍රතිචාරය ධනාත්මක නොවීය. ඇගේ නැවත නැවත කළ ඉල්ලීම් හේතුවෙන් උද්ගත වූ කෝපය, ඔහු විසින් ඇයට පහරදීමකට දුරදිග ගොස් ඇත. එම සිදුවීමෙන් දැඩි ආවේගයට හා කම්පනයට පත් වූ නිශාන්ති, වහා මුළුතැන්ගෙට ගොස් භූමිතෙල් සිරුරට වත්කරගෙන ගිනි තබාගෙන තිබේ. දැවෙන වේදනාව අතරතුරදී පවා, තමන්ව බේරා ගැනීමට කිසිවෙකු නොළඟා විය යුතු බව ඇය කෑගසා පවසා ඇත.


සැමියා ඇයව බේරා ගැනීමට උත්සාහ කළද, ඇය ඔහුව පසෙකට තල්ලු කර තිබේ. එවිට කෑගසන හඬට ප්‍රතිචාර දක්වමින් අසල්වාසීන් පැමිණ ගින්න නිවා දමා, තුවාල ලැබූ අඹුසැමි යුවළ රෝහල්ගත කිරීමට කටයුතු කළහ. කෙසේ නමුත්, දැඩි පිළිස්සුම් තුවාල හේතුවෙන් නිශාන්ති රුවනි ජීවිතක්ෂයට පත්ව ඇත.


මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් මරණ පරීක්ෂණය ඊයේ (08) කොළඹ නාගරික හදිසි මරණ පරීක්ෂක මොහොමඩ් අෂ්රෆ් රූමි මහතා ඉදිරියේ පැවැත්වුණු අතර, මියගිය කාන්තාවගේ මව සහ නැන්දණිය එහිදී සාක්ෂි ලබා දුන්හ. බිරිඳ බේරා ගැනීමට යාමේදී පිළිස්සුම් තුවාල ලැබූ සැමියා තවමත් රෝහල්ගතව ප්‍රතිකාර ලබන බැවින්, ඔහුගේ සාක්ෂි විමසීම මැයි 11 වැනිදා දක්වා කල් තැබීමට නියමිතය. වත්තල පොලිසිය විසින් වැඩිදුර විමර්ශන සිදු කරමින් පවතී.


විදුලි පංකාවක සුළු ගැටළුවකින් ආරම්භ වූ මෙම ඛේදවාචකය, ක්ෂණික කෝපය සහ අසහනය කොතරම් විනාශකාරී විය හැකිද යන්න නැවතත් අපට මතක් කරයි. එක මොහොතක ඉවසීමක් තිබුණා නම්, අදත් එම දරුවන්ට තම මවගේ සෙනෙහස අහිමි නොවන්නට තිබුණි.

Post Top Ad

Pages