ජීවිතයක වටිනාකම විභාග ලකුණු කිහිපයකට සීමා කළ හැකිද යන්න පිළිබඳ වේදනාත්මක ප්රශ්නය නැවතත් සමාජය ඉදිරියේ මතු වී තිබේ. එයට හේතුව වී ඇත්තේ ඉන්දියාවේ කාන්පූර් නගරයෙන් වාර්තා වූ අතිශය ශෝකජනක සිදුවීම් දෙකකි.
තමන් බලාපොරොත්තු වූ ඉලක්කයට වඩා සියයට තුනක් අඩු ලකුණු ලැබීමේ “වරදට”, සියයට 92ක විශිෂ්ට ප්රතිඵලයක් ලබාගත් දහවන ශ්රේණියේ සිසුවියක් සිය ජීවිතය අවසන් කරගෙන තිබේ.
මධ්ය විද්යාලයක අධ්යාපනය ලබමින් සිටි වෛශාලි සිං නම් මෙම දැරිය, සීබීඑස්ඊ විභාගයෙන් 92%ක් ලබාගත් නමුත් ඇගේ ඉලක්කය වූයේ 95% ඉක්මවා යාමයි. ඇගේ පියා වසර දෙකකට පෙර මියගොස් තිබූ අතර, මව වෙහෙස මහන්සිව රැකියාව කරමින් ඇගේ අධ්යාපනයට සහය දී තිබුණාය. මරණයට පෙර ඇය මිතුරන්ට යැවූ හඬ පණිවිඩයකින්, “මට තවත් ජීවත් වෙන්න බැහැ... මම පණ ඇති මළකඳක් වගේ. අම්මා මට කරන වියදම් අපතේ යාවි කියලා මට බයයි” යනුවෙන් ඇගේ හදවත කම්පා කරන හැඟීම් ප්රකාශ කර තිබුණි. මව නිවසට පැමිණි විට, ඇයගේ නිසල දේහය කාමරය තුළ එල්ලෙමින් තිබූ බව වාර්තා වෙයි.
මෙම සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් වෛශාලිගේ පවුල, විශේෂයෙන්ම ඇගේ සොහොයුරා, පාසලේ සිට ඇති වූ දැඩි මානසික පීඩනයට චෝදනා කරති. ඔහු පවසන්නේ, තමන් පාසල් අධ්යාපනය අතහැර දැමූ බැවින් ගුරුවරුන් වෛශාලිව නිතර ඔහු සමඟ සසඳමින් “ඔයාට හොඳ ලකුණු ගන්න බැහැ” යනුවෙන් පහළ කරමින් සිටි බවයි. ඒ සියල්ලට පිළිතුරක් ලෙස ඇය මහන්සිව පාඩම් කර 92%ක් ලබාගත් නමුත්, එය සැමරීමට පෙරම ඇය අවාසනාවන්ත ඉරණමකට ලක් විය.
මෙම සිදුවීමෙන් පසුව, එම නගරයෙන්ම තවත් කම්පනකාරී සිදුවීමක් වාර්තා විය. දන්ත වෛද්ය විද්යාව අධ්යයනය කරමින් සිටි 23 හැවිරිදි නාසියා හසන් නමැති සිසුවිය, තම නේවාසිකාගාර කාමරය තුළ ගෙල වැලලාගෙන මියගොස් තිබුණි. ඇගේ පියා ඇය වෙනුවෙන් සායනයක් පවා සැලසුම් කර තිබූ අතර, ඇය වෛද්යවරියක් වන දිනය බලාපොරොත්තු වූයේය. නමුත් කිසිදු සටහනක් හෝ හේතුවක් නොතබාම ඇය සිය ජීවිතයට සමුදුන්නේ පවුලේ සියලු බලාපොරොත්තු බිඳ දමමින්ය.
වෛද්යවරුන් පෙන්වා දෙන්නේ මෙවැනි සිදුවීම් හුදෙක් පුද්ගලික තීරණ නොව, සමාජය සහ අධ්යාපන පද්ධතිය විසින් දරුවන් මත පටවා ඇති අධික පීඩනයේ ප්රතිඵල බවයි. මානසික සෞඛ්ය විශේෂඥයන් අවධාරණය කරන්නේ, ලකුණු ජීවිතයේ එකම හැමදේම නොවන බවයි.
විභාගයක ප්රශ්න පත්රයකට දරුවෙකුගේ දැනුම මැනිය හැකි වුවද, ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ වටිනාකම තීරණය කිරීමට එයට කිසිදු අයිතියක් නැත. ජීවිතයට වඩා ලකුණු උසස් කරන සමාජයක් කිසිදා සාර්ථකත්වයට ළඟා විය නොහැක.
